سلام

از چند سال پیش با هم رفیق شده بودیم

چیزهایی هم یادم داده بود

در سرشماری سال 85 از مامورین سرشماری بود

به او می گفتیم مردم رو شمردی ؟

می گفت بله اینجوری :

و بعد مثل اینهایی که می خواهند پول بشمارند انگشتش را بر سر زبانش می زد

و به یک یک ما اشاره می کرد و می شمردمان !

بعد از  آن شبی که در خاطرمان خواهد ماند ،

حدود ساعت 4:06 دقیقه بامداد، پیامی برایم آمد :

تبریک و تسلیت !

در انفجار کانون مسعود رضایی به فیض رفیع شهادت نائل شد !!

.

نقطه

سلام

برق گاز تلفن یخچال پنکه کولر بخاری ماشین خونه آب

به جای هر کدوم از این ها میشه یه چیزی جایگزین کرد

بجز آب

مثلا اگر بخوای چای  درست کنی ،

گاز نبود ، با هیزم  یا کتری برقی درست میکنی

اگر  نور لازم داشته باشی و برق نباشه ، با گاز یا شمع   نور درست می کنی

یعنی هر کدوم از اون بالایی ها اگه نباشه

بالاخره یه چیزی پیدا میشه که کارت رو راه بندازه

ولی آب اینطور نیست

کافیه که مثلا یه دفعه بی خبر  آب خونه تون  قطع بشه

و به آب دیگه ای هم دسترسی نداشته باشی

بعد از چند ساعت به یک موجود بی حال و بی حوصله و کثیف  و بد بو  و

تشنه و تحت فشار  تبدیل میشی

نقطه

حاشیه های سفر رهبر به شیراز ( 2 )
ایران – شیراز – ورزشگاه شهید دستغیب
روز دوم – دیدار معلمین

وارد اولین سری میله های بازرسی شدیم
یکی ایستاده بود و نگاهمان می کرد
فکر می کنم می خواست ببیند کارت داریم یا نه

به فاصله 2-3 متر بعد ، وارد دومین سری میله های بازرسی شدیم
دوباره یکی ایستاده بود و نگاهمان می کرد

به فاصله 2-3 متر بعد تر وارد سومین سری میله های بازرسی شدیم
بازهم یکی ایستاده بود و نگاهمان می کرد

بعد وارد بازرسی چهارم شدیم که کل بدنمان را بازرسی کرد

کمی جلوتر یک میز گذاشته بودند که رویش چند ظرف شیرینی
و چند سینی شربت وچند قوطی دستمال کاغذی بود

بعد از پذیرایی فکر کردیم که الان دیگر باید وارد سالن شویم
یکی کارتمان را نگاه می کرد که اگر ویژه بود میفرستادمان از دری دیگر وارد شویم
ما که ویژه نبودیم !

جلو درب شلوغ بود .
یه خورده که جلو تر رفتیم فهمیدیم که وارد پنجمین سری بازرسی شده ایم
که باز کل بدنمان را بازرسی کرد کفش هایمان را هم گفتند در بیاوریم
ولی نمیدانم که چون داخل را موکت کرده بودند کفشمان را در آوردیم یا
بخاطر بازرسی بود

داخل سالن 8 تا از این اسپیلت ها گذاشته بودند
که هوا را خیلی خنک  و مطبوع کرده بود
کم کم کف سالن پر شد ، روی سکو ها هم پر شد روی پله ها و راهرو ها هم پر شد
حالا دیگر اسپیلت ها هم جواب نمی داد .
در اخبار هم که نشان داد ، آقا کاملا عرق کرده بودند

مجری 3 تا شعار را اعلام کرد و ماهم تکرار کردیم
و گفت که وقتی آقا آمدند هم همین 3 شعار را بدهیم که منظم باشد

پرده کنار سن کنار رفت و تعداد زیادی خبر نگار و عکاس و . . . آمدند
که بروند روی یک میز 2 در 2 که برایشان در نظر گرفته شده بود .
تعداد زیادیشان رفتند روی سکو نشستند و بقیه روی میز وسط جمعیت .
خیلی شور می زدم که نکند که یکی از عکاس ها از روی این میز شلوغ بیفتد.

یکی دو دقیقه ای بود که کسی پشت میکرو فن نبود
که یهو یه عده از پشت سن دیدند که آقا دارد می آید .

چند شعار که دادند ، مجری آمد که ملت را ساکت کند . نتوانست و رفت پایین
وزیر آموزش و پرورش آمد که سخنرانی کند .
چند جمله ای هم گفت ولی معلم ها همینطور شعار میدادند .
وزیر هم نتوانست و صبر کرد تا بالاخره معلم ها خودشان تمام کردند .

نقطه

حاشیه های سفر رهبر به فارس (1)
ایران – شیراز – ورزشگاه حافظیه
روز اول – دیدار عمومی

گفته بودند مسیر استقبال از چهار راه زند شروع میشه  تا ورزشگاه .
فکر کرده اند مردم ، بقیه مسیر از فرودگاه تا چهار راه زند را بی خیال می شوند

خیلی ها خیلی زود آمده بودند ، حتی زود تر از خورشید !
و نان و آشی هم  خریده بودند و زده بودند توی رگ !

دم در 3 تا بازرسی بود
یکی چک می کرد که موبایل همراهت نباشد ، و اگر پوستر هم داشتی می گرفت
بازرسی دوم از سر تا پایت را می گشت و اگر پوستر هم داشتی می گرفت
بازرسی سوم هم فقط کارش این بود که پوستر ها را بگیرد .
داخل هم که رفتیم انتظامات می گشت و اگر پوستری داخل آمده بود جمع می کرد.
با این حال بعضی از بچه ها ، همه این بازرسی ها را رد کرده
و 40 تا 40 تا پوستر آورده بودند داخل !

از حدود ساعت 9 سر و کله مجری ها پیدا شد
و شروع کردند به سر مردم را گرم کردن و البته به پای خورشید که نمی رسیدند.

4-5  تا گروه سرود آمدند و خواندند
و در آن شلوغی ، صدایشان بیشتر شبیه لالایی بود .
و بین سرود ها هم مجری ها هرچی شعار بلد بودند گفتند
حتی بعضی شعار هایی که دور ورزشگاه زده بودند را هم خواندند

آنهایی که روی سکو بودند ، موج مکزیکی می رفتند

هلیکوپتر واحد مرکزی خبر هم سرگرمی خوبی بود
روی ورزشگاه می آمد و دور میزد
و برای این که فیلمبردار بتواند فیلم بهتری بگیرد ،
هلیکوپتر را حدودا 45 درجه کج می کرد ،
فیلمبردار هم نشسته بود لبه هلیکوپتر
و هر دو پایش را آویزان کرده بود و فیلم میگرفت.
 همه شور می زدند که نکند فیلمبردار بیفتد . . .

ملت بار ها به خیال این که آقا می خواهند بیایند بلند می شدند
و بعد که می دیدند خبری نیست دو باره می نشستند .
حتی کوچکترین احتمال راهم که می دادند ، بلند می شدند
مثلا تا پرده کمی کنار می رفت ، همه فکر میکردند آقا می خواهد بیاید .
آنقدر بلند شدیم و نشستیم که آخر کار ، دیگر کسی نمی نشست

دو سه دقیقه قبل از این که رهبر بیایند ،
 یک نفر آمد روی جایگاه و چفیه ی مجری را با عجله از دور گردنش برداشت و رفت
همون موقع حدس زدم که توی راه ، آنقدر از آقا چفیه گرفته اند که کم آورده اند !

هر بار که فکر می کردند آقا دارد می آید ،
شروع می کردند به سرو صدا کردن و شعار دادن.
بار آخر ، سر و صدایشان خیلی بیشتر از دفعات قبل بود
و من که اون موقع جز دست و سر ملت ، چیزی نمی دیدم ،
از شدت شعار دادن فهمیدم که بالاخره رهبر آمد

نقطه